‘Είναι’ , Δεν ‘Είναι’?

Ο χρόνος παγώνει, ο νους γαληνεύει και ένα άκτιστο, αόρατο φως διαπερνά κάθε πτυχή του περιβάλλοντος χώρου.
Ταυτόχρονα μια θερμή αίσθηση πληρότητας διαχέεται σε ολόκληρο το σώμα. Κάπου ανάμεσα στο στέρνο και το στομάχι, βρίσκεται η πηγή και ο δέκτης, ο δημιουργός και ο δημιουργημένος. Μια φλόγα που καίει, χωρίς να προκαλεί εγκαύματα, μια φλόγα που καίει τόσο γλυκά, που θαρρείς πως δροσίζει.

Γύρω υπάρχουν άτομα. Μα αυτή τη φορά δεν είναι σιωπηλά, δεν κρύβονται. Στα πρόσωπά τους διαγράφονται όλα τα συναισθήματά τους, οι προθέσεις τους, οι αδυναμίες τους, οι ανασφάλειες τους, τα πάθη τους, οι επιθυμίες τους.

Ξαφνικά βλέπω μέσα μου, τόσο ξεκάθαρα, τόσο άφοβα. Θυμάμαι τις τόσες πολλές φορές που κρύφτηκα από τον ίδιο μου τον εαυτό, οδηγούμενος από τους πιο ποταπούς μου φόβους. Μια, μια οι ψευδαισθήσεις που έχτιζα γκρεμίζονται και στη θέση τους μένει ένα κενό, που γεμίζει από ζωή, ένα κενό γεμάτο από δυνατότητες. Ένας ατέρμονος, αιώνιος και χαοτικός χορός λαμβάνει χώρα μπροστά μου, και χωρίς να καταβάλω καθόλου κόπο, μα παράλληλα έχοντας πλήρη συνείδηση των κινήσεων μου, αρχίζω να χορεύω. Είμαι κομμάτι των πάντων και είμαι τα πάντα, ενώ δεν είμαι τίποτα. Σχεδόν τίποτα.

Κοιτάζω πιο πέρα και το βλέμμα μου συναντιέται με το βλέμμα του Χ. Δεν είμαι μόνος. Νιώθω στα μάτια του την ίδια ζωντάνια, την ίδια φλόγα. Ναι πλέον ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.

Έπειτα έρχονται οι πρώτες ‘σκέψεις’. Προσπαθώ να δώσω όνομα και σχήμα, να διατηρήσω και να χρησιμοποιήσω αυτήν την ‘κατάσταση’. Χαρτογραφώ την ίδια μου τη ζωή, τις πράξεις μου, προσπαθώ να καταλάβω και να συστηματοποιήσω ότι με φέρνει πιο κοντά στο ‘Είναι’. Μάταια όμως..

Ήδη νιώθω μια ενόχληση στο στομάχι, ενώ μια ανησυχία διαπερνάει όλη μου την ύπαρξη. Αρχίζω να σχεδιάζω το μέλλον μου, να αναμοχλεύω το παρελθόν μου και να επιζητώ το θαυμασμό των γύρω μου. Χτυπάω τις χορδές της κιθάρας μου άτσαλα, καθώς προσπαθώ επιπόλαια να ανασύρω στην επιφάνεια κάποιο καινούριο σκοπό. Κάποιες φορές σηκώνω το βλέμμα παρακαλώντας για λίγη προσοχή, αλλά δεν τολμώ να κοιτάξω κανέναν στα μάτια. Σε λίγο παρατάω την κιθάρα και μπαίνω σε άλλη μια άχαρη συζήτηση. Νοητικές αναπαραστάσεις, συμβολισμοί, νοήματα, λέξεις, καμία επαφή.

Μέσα μου ικετεύω… Την επόμενη φορά ας κρατήσει περισσότερο…

Advertisements

~ από legendofdarkness στο Οκτώβριος 24, 2010.

Ένα Σχόλιο to “‘Είναι’ , Δεν ‘Είναι’?”

  1. Καλά τα λόγια σου και εύστοχα. Έτσι όπως κοιτάς κοντά, μέσα για να δείς έξω και όσο γίνεται ποιό μακρυά.
    Έτσι άτσαλα κι αβέβαια ανεβαίνουμε καταπίνοντας το σκοτάδι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: