Φθορά

•Αύγουστος 4, 2012 • Σχολιάστε

 

Πάει 1 χρόνος

Ολάκερη αιωνιότητα

Μεσολάβησε και να μαι πάλι εδώ

 

Πάει 1 χρόνος

Αλλά δε μοιάζουν και πολλά με τότε

Η χρυσοπράσινη κορυφή των δέντρων

Έδωσε τη θέση της σε νεκρά φύλλα και μαυρισμένα κούτσουρα

 

Πάει 1 χρόνος

Και μισή αιωνιότητα

Μα η αηδία με ξαπόστειλε από τις ράγες του χρόνου

Πόσες φορές έφτασα στα γεράματα και ξαναγύρισα πίσω?

Αναρωτιέμαι..

Και πόσες φορές μπέρδεψα το όνειρο με την πραγματικότητα

Κι απ’την καλή κι απ’την ανάποδη..

Μα έχει περάσει κιόλας 1 χρόνος και μια αιωνιότητα

 

Ποιος διάολος βούλωσε τα ρουθούνια μου και δε μυρίζουν?

Ποιο παράσιτο κάνει χιόνια στην οθόνη του μυαλού μου?

Η ανάσα μου έγινε βαριά και το κορμί ασήκωτο

Οι αισθήσεις αργές, ακίνητες

Πλησιάζω τα 60

Πέρασε 1 χρόνος και μια αιωνιότητα

Αλλά στο ημερολόγιο είμαι 22

 

Τα ψηλά δέντρα ορθώνονται πάνω από τόνους νεκρών φύλλων

Ζωή και Θάνατος σε αδιαπέραστη ενότητα

 

Κάποτε ήμουν ορκισμένος μαχητής στο πλάι της ζωής

Τόνοι ζωτικής ενέργειας ξεχείλιζαν μέσα από κάθε κύτταρό μου

Μα πλέον πέρασε 1 χρόνος και μια αιωνιότητα

Και τα χρυσοπράσινα φύλλα έγιναν καφέ

Το στήθος μου μπούκωσε από αρνητική ενέργεια

Και πού χάθηκε αυτή η μαγευτική ωσμή?

 

Στο ημερολόγιο είμαι 22

Έφτασα ως τα γεράματα και ξαναγύρισα

Άπειρες φορές

Μα τώρα φίλε με βρίσκεις στα 80

Με το ζόρι ανασαίνω

 

Στο ημερολόγιο είμαι 22

Και αναρωτιέμαι..

Πόσες στροφές ακόμα μου απομένουν?

 

Στο ημερολόγιο είμαι 22

Γεννηθής το 1990

Ίσως πολύ μικρός για μια τόσο μάταιη ερώτηση

 

Αξίζουν τόσα πολλά νεκρά φύλλα για να υψωθεί ψηλά ένας πλάτανος?

 

 

Όλο τα ίδια λέω

•Μαρτίου 16, 2012 • Σχολιάστε

Μερικοί άνθρωποι νομίζουν πως με το να γίνονται ανήθικοι ξεπερνάν την ηθική ή ότι με το να ταίζουν τον εγωισμό τους ξεπερνούν τις ανασφάλειές τους..Ο άνθρωπος που δε γνωρίζει ηθική είναι πρωτίστως αγνός και ειλικρινής με τον εαυτό του, ενώ ο άνθρωπος που έχει ξεπεράσει τις ανασφάλειες του, το κατάφερε ξεφεύγοντας από τα ψεύτικες συγκρούσεις που του υποβάλλει ο εγωισμός του και μαθαίνοντας να δρα κινούμενος από τις επιθυμίες του και την αγάπη του για τη ζωή. Ο δυνατός άνθρωπος αναζητά τη λύτρωση στη χαρά της ζωής και στην επιβεβαίωσή της. Ο αδύναμος άνθρωπος αναζητά τη λύτρωση στον οίκτο και στην άρνηση της ζωής. Όπου και να γυρίσω γύρω μου, βλέπω σκυμμένα κεφάλια ή φτηνά προσωπεία. Οι άνθρωποι φοβούνται περισσότερο την ευτυχία από τον πόνο. Οι οικογένειες μαθαίνουν στα παιδιά το μόχθο και το φόβο, τους περιορισμούς, τα κράτη προσπαθούν να αποκτήσουν όλο και μεγαλύτερο έλεγχο επάνω στην ανθρώπινη ζωτικότητα, οι έμποροι έχουν κατακτήσει τον κόσμο και πλέον όλα πουλιούνται κι αγοράζονται. Το κόμμα του θανάτου κάνει την επέλασή του. Το άτομο αρνούμενο τη θνητότητά του, αρνείται την ολότητα που του επιβάλλει τη θνητότητα. Το φαινόμενο της ζωής είναι λάθος, το νόημα της ζωής βρίσκεται μετά το θάνατο, είπε κάποτε ο άνθρωπος επιβάλλοντας ηθικούς κανόνες αυταπάρνησης για μια μεταθανάτια σωτηρία. Ύστερα από δυο χιλιετίες, ο άνθρωπος αποφάνθηκε ότι ο Θεός δεν υπάρχει και επέβαλλε στον εαυτό του τη λαγνεία, την ανηθικότητα, την απληστία. Έπλασε έναν φανταστικό κόσμο και τώρα κλαίει στα συντρίμμια του. Θεώρησε την αγάπη ανιδιοτελή κι όταν μαράθηκε από αυτήν, μίσησε, ζήτησε εκδίκηση. Ζούμε στην εποχή της απώλειας. Πίσω από τα φανταχτερά αμάξια, τις γιγάντιες βίλλες, τους γραβατωμένους καριερίστες, τις πλαστικές γυναίκες, τους παπάδες, τους επιστήμονες παππάδες, τους πολιτικούς,την καταναλωτική μανία,τους στρατούς, δε βλέπω τίποτα άλλο παρά ανθρώπους που αρνούνται να χαρούν τη ζωή στην απλότητά της, εκεί που δεν υπάρχει ούτε φόβος, ούτε ελπίδα, ούτε στόχος, ούτε παγίδα, παρά μόνο μια φλόγα, αυτό που ονομάζω εγώ αγάπη..Το πιο ‘εγωιστικό’ πράγμα στον κόσμο.

Χαρούμενη Επιστήμη-Φ.Νίτσε

•Νοέμβριος 26, 2011 • 1 σχόλιο

Υπέρατος σκεπτικισμός

Ποιες είναι σε τελευταία ανάλυση οι αλήθειες του ανθρώπου? Είναι τα αδιάψευστα λάθη του.

Μ’ένα μεγάλο σκοπό

Όταν έχει κανείς μεγάλο σκοπό είναι ανώτερος ακόμη κι απ’τη δικαιοσύνη, όχι μόνο από τις πράξεις του και τους κριτές του.

Τι σε κάνει ηρωικό?

Το να πας να συναντήσεις ταυτόχρονα το μεγαλύτερο πόνο και τη μεγαλύτερη ελπίδα σου.

Σε τι πιστεύεις?

Στο ότι το βάρος όλων των πραγμάτων πρέπει να προσδιοριστεί εκ νέου.

Τι λέει η συνείδησή σου?

‘Πρέπει να γίνεις εκείνος που είσαι’

Πού βρίσκονται οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι σε σένα?

Στον οίκτο.

Τι αγαπάς στους άλλους?

Τις ελπίδες μου.

Ποιον ονομάζεις κακό?

Εκείνον που θέλει πάντα να ντροπιάζει τους άλλους.

Τι θεωρείς πιο ανθρώπινο?

Να απαλάσσεις κάποιον απ’τη ντροπή.

Ποια είναι η σφραγίδα της απελευθέρωσης?

Να μην ντρέπεσαι πια ενώπιον του εαυτού σου.

Του Θεού η αλητεία

•Νοέμβριος 21, 2011 • 1 σχόλιο

Σε όσους με μάθανε να ζω
Για ένα αύριο που θα έρθει πιο λαμπρό
Για ένα ηρωικό παρελθόν που με δεσμεύει
Και ένα θεό που με νταντεύει

Για τις επόμενες γεννιές
Και για προγόνους δοξασμένους
Για μεγάλες ιδέες
Και σημαίες ματωμένες

Για ιδεολογίες και μεγαλομανίες
Στημένα πανυγήρια, αυτόκλητους σωτήρες
Για μεγάλη καριέρα και υλικές ανέσεις
Να κλείνω τα μάτια στης κοινωνίας τις αντιθέσεις

Όλα τα πρέπει σας και όλες οι αξίες
Κρυμένες ματαιοδοξίες και φοβίες
Και η ηθική σας γεμάτη αυθαιρεσίες
Για να χορέσει ο κόσμος σε δυο συσκευασίες

Η ζωή δεν είναι χρέος ρε κουφάλες
Και πάρτε το χαμπάρι
Ότι αξίζει το νιώθεις στο τώρα
Δε θα έρθει ποτέ η ώρα

Δε θα στεφθείς βασιλιάς
Όπου η ζωή μαζί και η φθορά
Γι’αυτό πάρε μέρος στην αιώνια δημιουργία
Στο μεγάλο παιχνίδι

Στου Θεού την αλητεία

Healing now

•Οκτώβριος 7, 2011 • Σχολιάστε

Heal me now
Remove these old scars from my soul
Heal me now
Unhinge this dry skin from my bones
And even though I can’t forget the many times I’ve cried
And even though I can’t forgive the many ways I’ve died
I am healing now
And I still kick the dust from this road
And I’m still alive
Just a little less so
Than before

Heal me now
And wash these old tracks from my road
Heal me now
This prodigy walked himself old

And I’m healing now
And I’m trying to find my way home
And i’m still alive
And I just thought that you should know
That perhaps I’ll cry
And perhaps I will die
But for now I’m still alive
Just a little less so than before
Just a little less so than before
Just a little less so than before
Just a little less so
Than before

Ένας κύκλος κλείνει, ένας νέος ξεκινά.

•Ιουνίου 29, 2011 • 1 σχόλιο

Colour Haze – House of Rushammon

We take the tentstake to the house of rushammon
slaying the goats down until the blood is gone
sailing arch noah to the house of the men son
looking from outside in the world in which we are thrown

Sitting with jesus in the house of rushammon
a pain in the wall of your coloured sky
we turned down the flesh,the cruzifix of fate
to set a new flame,to start once again

And it your’re watching how the fans are in the sky
no,there’s no distance,eat me through the lie
i write my name up in the sky with the fire
you could be and can see everything,everything you disire

And sooner or later there will be a time for you
yeah,to discover a secret place in you
your peace of mind will be buried like a treasure
born to die and find that we all live a nex mind

And if so,i find my own desert
and if so,i make my move alone
and if so,the world’s just a room filled with mirrors
if i don’t find you,i find myself so here i come.

Φ.Νίτσε – Το λυκόφως των ειδώλων

•Ιουνίου 21, 2011 • Σχολιάστε

1.Αργία μήτηρ πάσης ψυχολογίας. Πώς? κάνει αυτό την ψυχολογία – κακία?

2.’Ποιο είναι το καθήκον όλης της ανώτατης εκπαίδευσης?’ – Να κάνει τους ανθρώπους μηχανές – ‘Ποιο είναι το μέσο γι’αυτό το σκοπό?’ – Οι άνθρωποι να μάθουν να βαριούνται. – ‘Πώς το καταφέρνει κανείς αυτό?’ – Μέσω της έννοιας του καθήκοντος ‘…’ – ‘Ποιος είναι ο τέλειος άνθρωπος?’ – Ο δημόσιος υπάλληλος. – ‘Ποια φιλοσοφία διατυπώνει τον καλύτερο ορισμό για το δημόσιο υπάλληλο?’ – Η φιλοσοφία του Καντ: ο δημόσιος υπάλληλος ως πράγμα καθ’εαυτό σε θέση κριτή, ο οποίος εκφέρει κρίση για το δημόσιο υπάλληλο ως φαινόμενο.

3.Βοήθα τον εαυτό σου: τότε σε βοηθούν όλοι. Αρχή της αγάπης προς τον πλησίον.

4.Τι? Ψάχνεις? Θα ήθελες να δεκαπλασιαστείς, να εκατονταπλασιαστείς? Ψάχνεις οπαδούς? – Ψάξε μηδενικά!

5.Πώς? Διάλεξε την αρετή και το φουσκωμένο στήθος και συγχρόνως κοιτά με φθόνο τα πλεονεκτήματα των ανενδοίαστων? – Με την αρετή όμως παραιτείται κανείς από ‘πλεονεκτήματα’ ‘…’

6.Να μπαίνεις μόνο σε καταστάσεις όπου δεν επιτρέπεται να έχεις φαινομενικές αρετές, όπου, αντίθετα, όπως ο σχοινοβάτης πάνω στο σκοινί του, είτε πέφτεις, είτε στέκεσαι όρθιος – είτε ξεφεύγεις…

7.Δυσπιστώ απέναντι σ’όλους τους συστηματοποιητές και τους αποφεύγω. Η θέληση για σύστημα είναι έλλειψη ακεραιότητας.

8.Μήπως βλάπτουμε την αρετή εμείς οι αμοραλιστές? – Τη βλάπτουμε τόσο λίγο όσο βλάπτουν οι αναρχικοί τους ηγέτες. Μόνον όταν δέχονται πυροβολισμούς οι ηγέτες, κάθονται πάλι στέρεα στους θρόνους τους. Ηθικό δίδαγμα: πρέπει να πυροβολούμε την ηθική.

9.Χριστιανός και αναρχικός. – Όταν ο αναρχικός, ως φερέφωνο παρακμαζόντων στρωμάτων της κοινωνίας, απαιτεί με ωραία αγανάκτηση, ‘δίκαιο’,’δικαιοσύνη’,’ίσα δικαιώματα’, βρίσκεται κάτω απ’την πίεση της απαιδευσίας του, η οποία είναι ανίκανη να αταλάβει γιατί υποφέρει πραγματικά αυτός – σε τι είναι φτωχός, σε ζωή.. Υπάρχει μια δυνατή ορμή μέσα του να βρίσκει αιτίες: κάποιος άλλος πρέπει να φταίει για τη δική του άσχημη κατάσταση…

10.Ο τύπος του εγκληματία είναι ο τύπος του ισχυρού ανθρώπου που του λείπει ο αγριότοπος, μια ορισμένη πιο ελεύθερη, πιο επικίνδυνη φύση, όπου νομιμοποιείται καθετί που είναι αρματωσιά και όπλο μέσα στα ένστικτα του ισχυρού ανθρώπου. Οι αρετές του έχουν εξωστρακιστεί απ’την κοινωνία. Οι πιο ζωντανές ενορμήσεις του μπλέκονται αμέσως αξεδιάλυτα με την υποψία, το φόβο, την ατίμωση.
Ας γενικεύσουμε την περίπτωση του εγκληματία: ας σκεφτούμε (ισχυρές) φύσεις που στερούνται, για κάποιους λόγους τη δημόσια συγκατάθεση, που ξέρουν πως δεν τις θεωρούν ευεργετικές και ωφέλιμες, που έχουν δηλαδή εκείνο το αίσθημα του Τσαντάλα, σύμφωνα με το οποίο κάποιος δε νιώθει ίσος με τους άλλους, αλλά απόβλητος, ανάξιος, μολυσμένος.

11.Η πνευματικοποίηση της αισθητότητας ονομάζεται αγάπη: αυτή είναι ένας μεγάλος θρίαμβος επί του χριστιανισμού. Ένας άλλος θρίαμβος είναι ότι έχουμε πνευματικοποιήσει την έχθρα. Αυτή η δεύτερη πνευματικοποίηση έγκειται στο να κατανοείς βαθιά την αξία του να έχεις εχθρούς.

Τo be continued…